Kruvaziyer Yolcu Hakları: Bilet Sözleşmenizin Reklamını Yapmadığı Şeyler

ABD federal denizcilik hukuku (46 U.S.C. § 30508), sabit bir kural değil bir taban belirler: bir kruvaziyer şirketinin bilet sözleşmesi, bir kişisel yaralanma veya ölüm talebi için yazılı bildirimi olaydan itibaren 6 aydan daha az bir süre içinde isteyemez ve bir davanın 1 yıldan daha az bir süre içinde açılmasını gerektiremez. Büyük şirketler (Carnival, Royal Caribbean, Norwegian, Celebrity ve diğerleri) standart bilet sözleşmelerine tam olarak bu asgari süreleri koyar ve ABD mahkemeleri, şartların yolcuya "makul şekilde iletildiği" sürece bunları genellikle uygulamıştır -- bu standart, kruvaziyer şirketlerinin gerçekte düzenlediği bilet belgeleri tarafından genellikle karşılanmıştır. verify the specific case law your jurisdiction currently applies for "reasonable communicativeness" before relying on a specific citation

Kısa son tarihlerin üzerine, çoğu büyük kruvaziyer şirketinin sözleşmesi, herhangi bir davanın belirli bir mahkemede -- Florida merkezli şirketler için genellikle ABD Güney Florida Bölge Mahkemesi'nde (Miami) -- açılmasını gerektiren bir yer belirleme (forum-selection) şartı içerir. ABD Yüksek Mahkemesi, yolcu bu şartı hiç müzakere etmemiş ve belirtilen mahkemeden çok uzakta yaşıyor olsa bile, Carnival Cruise Lines, Inc. v. Shute (1991) davasında bu şartların uygulanabilirliğini onaylamıştır. Bu, örneğin Batı Kıyısı'ndaki bir limandan kalkan bir kruvaziyerde yaralanan bir yolcunun yine de bir talepte bulunmak için Florida'ya seyahat etmek zorunda kalabileceği anlamına gelir.

Bu son tarihler ve mahkeme gereksinimleri sıradan yolcu yaralanma ve hastalık taleplerine uygulanır. Bunlar, yalnızca gemide çalışan mürettebat üyelerine (ödeme yapan yolculara değil) uygulanan ve mürettebata işverenlerine karşı bir ihmal talebi ve ayrı, daha düşük bir nedensellik standardı kapsamında "bakım ve tedavi" (maintenance and cure) faydaları veren Jones Act taleplerinden farklıdır.

AB Tüzüğü (AB) No 1177/2010, kruvaziyerler dahil deniz ve iç suyollarında seyahat eden yolcuları kapsar, ancak aynı tüzük kapsamındaki feribot yolcularına kıyasla kruvaziyer yolcularına önemli ölçüde daha az hak verir. İptal durumunda yeniden yönlendirme/geri ödeme hakları ve sabit gecikmeli varış tazminatı (Tüzüğün diğer hükümleri kapsamında bilet fiyatının %25–50'si), Tüzüğün şartları kapsamında özellikle kruvaziyer yolcularına uygulanmaz -- yalnızca noktadan noktaya deniz taşımacılığına uygulanır. Kruvaziyer yolcularının koruduğu şeyler: ücretlerde ve erişimde ayrımcılık yapılmaması, engellilik/azalmış hareketlilik desteği ve 90 dakikayı aşan kalkış gecikmeleri için ücretsiz atıştırmalık veya yemek, ayrıca gecikme veya iptal bir geceyi aşarsa ücretsiz gecelik konaklama ve ulaşım.

Tüzük 1177/2010 kapsamındaki şikayet süreci, hizmet tarihinden itibaren 2 ay içinde bir şikayet göndermenizi gerektirir; taşıyıcının 1 ay içinde bunu bildirmesi ve alındıktan sonra 2 ay içinde nihai bir yanıt vermesi gerekir. Bu, gecikmeler, iptaller ve biniş reddi için sabit bir tazminat (250–600 €) ve çok daha uzun bir şikayet süresi (genellikle yaklaşık 2 yıl olan ulusal zamanaşımı süreleriyle yönetilen) veren uçuşlar için EU 261'e kıyasla belirgin şekilde daha az cömert bir rejimdir -- bir uçuştan bir kruvaziyere aynı korumaların geçerli olduğunu varsaymayın.

2014 Nisan'dan bu yana küresel olarak yürürlükte olan ve AB/AEA'da daha önce Tüzük (EC) No 392/2009 (Aralık 2012'den bu yana yürürlükte) aracılığıyla uygulanan 2002 Atina Sözleşmesi, kruvaziyer/feribot işletmecileri için sorumluluk sınırları belirler: bir denizcilik olayından kaynaklanan ölüm/yaralanma için 250.000 SDR'ye kadar kusursuz sorumluluk (taşıyıcı kusurlu olmadığını kanıtlamadıkça 400.000 SDR'ye yükselir), bir denizcilik olayından kaynaklanmayan yaralanma için daha düşük, kusura dayalı 400.000 SDR tavanı ve kayıp bagaj için ayrı, çok daha küçük sınırlar (kabin bagajı için 2.250 SDR, araçlar için 12.700 SDR, diğer bagajlar için 3.375 SDR). ABD, Atina Sözleşmesi'ni benimsememiştir -- ABD talepleri bunun yerine § 30508 / genel denizcilik ihmali çerçevesi üzerinden ilerler. verify the current SDR-to-USD/EUR conversion rate, since SDR values float daily

Norovirüs gibi salgınlar için ayrı, bağımsız bir "hastalık yasası" yoktur -- sorumluluk bunun yerine sıradan ihmal teorisine dayanır: kruvaziyer şirketi bilinen bir salgından sonra yeterince dezenfekte etmedi mi, aynı gemideki önceki bir salgın konusunda yolcuları uyarmadı mı ya da yolcular belirtileri bildirdikten sonra yetersiz mi yanıt verdi? CDC'nin Gemi Sağlık Programı (Vessel Sanitation Program, VSP), ABD limanlarına uğrayan gemileri denetler ve denetim ile salgın verilerini yayınlar; bu, bir kruvaziyer şirketinin geçmiş performansına dair yararlı bir kanıt olabilir, ancak VSP'nin kendisi bir tazminat hakkı yaratmaz -- bu bir kamu sağlığı kaynağıdır, bir talep süreci değil. verify current VSP program staffing and operational status before relying on it as a resource, since some 2025–2026 reporting suggested staffing reductions

6 aylık yazılı bildirim son tarihini kaçıran yolcular, 1 yıllık dava son tarihi teknik olarak henüz dolmamış olsa bile çoğu zaman taleplerinin bildirim amaçları için engellendiğini görür -- bu iki son tarih birbirinden bağımsızdır ve herhangi birini kaçırmak bir talep için ölümcül olabilir.

Yer belirleme şartı sık görülen, maliyetli bir sürprizdir: açıkça haklı bir talep bile genellikle bilet sözleşmenizde belirtilen spesifik mahkemede açılmalıdır, bu da kruvaziyerin nereden kalktığından veya yaralanmanın nerede meydana geldiğinden bağımsız olarak evden uzakta dava açmak anlamına gelebilir.

AB/uluslararası güzergahlarda, Atina Sözleşmesi sorumluluk sınırları, özellikle ciddi yaralanmalar için karşılaştırılabilir bir ABD ihmal kararının vereceğinden daha düşük bir tazminatla sonuçlanabilir -- bu sayfa hangi rejimin uygulandığını anlamanıza yardımcı olabilir, ancak spesifik talebinizin değerini tahmin edemez.